Martes, Pebrero 5, 2013

joyride.


umaga pa lang LCD projector na ang laman ng text messages namin ni kuya ismac. pano, hindi umubra ung original source ng LCD projector na nakausap... at eto na nga, inexhaust ang lahat ng possible na paraan to have an LCD projector na magagamit sa SURPRISE PARTY maya maya...

alas dos y media nang nagkakumpirmahan ng LCD projector at take note, MARIKINA ang place for pick up.Wala namang ibang paraan kundi ang gawin ang natatanging paraan... ;ppp kaya naman, binagtas angMALABON to MARIKINA and back to MANILA in a limited time of 3 hours....

Dahil hindi ako maalam sa mga lugar, at bobo ko pagdating sa direksyon (kelangan ko pang magGesture ng sulat para maregister sa isip ang kanan at kaliwa), tinanong ko pa kay NOEE kung lalakarin ku lang ba ang Cubao to Meralco, Marikina. Aba'y hindi ko akalain na pag sakay sa jeep e labinganim na piso ang pamasahe hanggang dun sa Meralco- ibig sabihin, may kalayuan ang lugar na aking pupuntahan... hahahha,buti na lang hindi ku sinubukang lakarin! :D

Kahit may oras na hinahabol, bagay na kailangan ayusin, isama na ang imaheng hindi na mahalaga sa mga oras na iyon. e inisip ko na lang na wag mastress... :) Imbes na mainip sa trapik o mainis sa init at alikabok ay sinubukan kong ienjoy ang byahe at tawagin itong JOYRIDE.. :)

Well, nagtagumpay naman ako. hehe

Eto ang mga naiisip ko sa isang oras na byahe:
-ang kulit kasi hindi ako makapaniwalang bumabiyahe ako kahit hindi ko alam ang aking pupuntahan (which is hindi naman na bago, pero it's my first to go to Marikina alone). lagi ko naman baon si magtanong kaya hopefully hindi ako maligaw
-dahil sa LCD projector, na-adrenaline rush ako ng wala sa oras
-nakakatawa na nung una'y nasa Malabon lang ako parelak relak at biglang parang nasa ibang lupalop na in just a split of minutes
-kung aabot ba ako sa surprise party kasama ng LCD projector na gagamitin sa unang part pa lang ng programa
-and lastly, enjoy lang. keri yan! :D


Byahe... byahe... byahe...

After 30 minutes.....

'Manong, malayo pa ba ung Meralco??'

'OO. MALAYO PA...'

patagong shot sa jeep ;p ebdensiya ng walang magawa :D
Shockkkkss! Alas singko na! Ang sakit sa bangs (kung may bangs lang ako e). Actually dapat alas kwatro pa lang ay nasa Quezon Avenue na ko para magset up sa teknikals.. Whew! sige, tiis lang... makakarating din yan, another time to enjoy ang hangin, ang usok, ang pawis, ang init, ang pagmamadali at angthought na dahil sa LCD projector, pupunta ako ng Marikina....


After 30 minutes ulit.....

'Ayan na ang Meralco', sabi sakin ni manong drayber.

YEY! Pagbaba ko, text agad ako, 'NOEE, ANDITO NA KO.'

Mga 3minutes lang siguro ay nakita ko na ang taong may dala ng itim na bag- ang LCD projector.. Onting usap at thank you at pagtapos ay sakay na ulit sa jeep pabalik ng Cubao.

Pagsakay ko ng jeep, natawa ko magisa at naisip. 'Mas matagal pa ang paglalakad ko at paghahanap sa jeep na papuntang SSS village sa Cubao kesa yung pagtapak at pagtayo ko sa Marikina!' hahahahha

nang magtext nga ako kila ate len ay para akong nanalo sa kung anong contest. 'Yey! Got it! Pabalik na sa Manila...'

Pero parang nanadya ang pagkakataon, may bumangga pa sa jeep na sinasakyan ko, at sa may tapat ko pa talaga. hayy, buti na lang hindi masyadong war freak si manong drayber kaya hindi na pinalaki ang pagsagi sa kanyang minamahal na oto. Alas sais kinse nang dumating sa Cubao.

Dapat ay nasa Patio Ibarra na bago magalas siyete kaya naman kahit mabigat ang malaking bag na dala ay tinakbo nang walang tigil ang kahabaan ng Cubao, di alintana ang pawis na tumutulo at ang buhok na dati nang magulo ay lalo pang gumulo... hhahaha, at nakasakay din ng MRT... enjoy pa rin
MRT to Quezon Ave. Normal na senaryo pero napakaprecious sa akin nung time na un... #close to finish line :))

Quezon Avenue. TAKBO, TAKBO, TAKBO...

SUCCESS!!!!!!!!!

oha! may 15 minutes ahead pa nang makatapak sa loob ng Patio Ibarra...

di nagtagal, at nagsimula na nga ang surpresa..

(abangan ang susunod na kabanata.)

sorprise! :DDDD



#natutunan kong magenjoy at magpasalamat sa kabila ng stress at pagsubok #KAYA naman pala e
#pagibig. it will push you to do the extra mile ;p
#para sa inyo kuya ismac at ate shai. love you both

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento