Mahilig akong magkwento, minsan nasusulat ko pa ang mga ito. Pero hindi ko pa nasusubukang gumawa ng isang tula, katulad ng mga nakikita kong berso sa tren tuwing sasakay ng LRT. Kaya trial ang aking gagawin ngayon, susubukang gumawa kahit hindi pa marunong. Gusto ko lang tumula, tumula at tumula....
Dahil sa sunod-sunod na kamatayan ang aking nasaksihan mula pa noong nakaraang taon, isang repleksiyon sa buhay na idadaan na lang sa tula….
BUHAY
KAMATAYAN. Sadyang hindi matatakasan
Lahat ay dadating sa huli nilang hantungan
Ngunit habang wala pa’y, maaari rin namang
Habang nabubuhay ay mabuhay nang may may kabuluhan.
Sa mga tinatamad, napapagod at walang ganang gumising araw-araw
Isang paalala mula sa komersiyal, ang ‘para saan ka gumigising?’
Imbes na magmukmok bakit di subukang bumangon at lumabas
At mabuhay, tumawa, magmahal…. Live, Laugh, Love ika nga
Wag nating hintayin ang oras kung kelan huli na
Wala nang magagawa pagkat wala na ngang hininga.
Bawat buhay ng tao ay may kani-kaniyang halaga,
Kailangan lang hanapin at ibahagi sa iba.
-ylah <3
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento